Przyczyną większość chorób są małe, niemal niewidoczne drobnoustroje, które pozwalają nam na zrozumienie jak wielka może być potęga grupy. Jedna bakteria nie może nic zrobić, ale ich miliony mogą zakazić cały organizm, przez co będziemy musieli walczyć z wielką chorobą. Jest to zupełnie naturalne i nie powinniśmy liczyć na to, że będziemy mieli możliwość zrozumienia jak dokładnie leczy się wszelkie choroby. Jeśli nie można sobie pozwolić na to, aby wiedzieć jak należy leczyć daną chorobę, to powinniśmy jak najszybciej się zbadać.

Najgroźniejsze są choroby śmiertelne, których posiadanie może, ale nie musi, doprowadzić do śmierci, oraz choroby zakaźne, które także zazwyczaj są śmiertelne. Choroby zakaźne roznoszone są drogą kropelkową, poprzez kontakt fizyczny z zakażoną osobą oraz na wiele innych sposobów. Aby jednak zapobiegać takim problemom należy jak najbardziej starać się o unikanie kontaktu z takimi czynnikami, które uznane są ogólnie za niebezpieczne i będziemy mogli się przez to zakazić. Jednak są jeszcze choroby, które nie tylko nie muszą nas zabić, ale także mogą się w nas nie rozwijać. Wówczas zarażony człowiek może się stać nosicielem. Oznacza to na przykład, że będzie nosił w sobie wirusy, ale one go nie zaatakują, jednak już będzie on zarażał innych. Jest to wielki problem, ponieważ nosiciel nie jest zazwyczaj nawet świadom tego,  że jest nosicielem i nie będzie w stanie przeciwdziałać zakażeniom innych. Aby unikać takich sytuacji, powinniśmy regularnie poddawać się badaniom, co pozwoli nam na osiąganie dobrych rezultatów jeśli chodzi o leczenie chorób.

Aby jednak móc sobie pozwolić  na to, by zrozumieć na czym polega leczenie takich chorób, należy udać się do szpitala, gdzie są one leczone i tam dowiemy się jakich metod się używa oraz jak poradzić sobie z wczesnym wykrywaniem. Jest to niezwykle ważne i dlatego nie powinniśmy dopuścić do tego, by nasz organizm stał się nosicielem czy aby dopadła go choroba. Najskuteczniejsze w tym są wszelkiego rodzaju szczepionki, które zapobiegają problemom z naszymi chorobami. Najgorsze jest to, że choroby znajdują się wszędzie wokół nas i nigdy nie wiadomo kiedy spróbują zaatakować.

• Może być w odmianie limfatycznej lub białaczka szpikowa. Limfatyczną (lub limfoblastycznej) białaczka dotyczy białych krwinek zwanych limfocytami. Białaczka szpikowa dotyczy białych krwinek zwanych mielocytów.
Cztery główne rodzaje białaczki to:
• Ostra białaczka limfoblastyczna, lub ALL. ALL jest najczęściej białaczki u dzieci. Dorośli mogą także na nią zachorować.
• Ostra białaczka szpikowa lub AML. AML dotyczy zarówno dzieci jak i dorosłych.
Jak widać białaczki są różnych rodzajów, w następnym artykule opiszemy inne przypadki.

Oczywiście, w trakcie terapii objawowej łagodnej i na  etapie opóźnienia progresji choroby AIDS oraz leczenia osób z AIDS opóźni i oddala wiezję śmierci. W związku z tym większość ekspertów już dawno uzgodniła, że pacjenci, którzy mają powikłania spowodowane zakażeniem wirusem HIV, takie jak pleśniawki (drożdże zakażenia w jamie ustnej), przewlekłe niewyjaśnione biegunki, gorączka, utrata masy ciała, zakażenia oportunistyczne, lub otępienia (np. zapominanie) powinny rozpocząć leczenie w kierunku przeciwwirusowym, nawet jeśli objawy są łagodne. U pacjentów, którzy nie mają objawów, jednak istnieje więcej wątpliwości także proponuje się takie rozwiązanie. Większość zaleceń dla tej grupy są oparte na badaniach klinicznych jak i wymuszone czynnikami, takimi jak liczba komórek CD4. Można sobie wyobrazić, że leczenie staje się łatwiejsza do podjęcia, lepiej tolerowane, i coraz bardziej skuteczne, im szybciej rozpoczęta zostanie terapia tym leczenie będzie skuteczniejsze.
Czas rozpoczęcia leczenia przeciwwirusowego
Wytyczne do rozpoczęcia terapii przeciwwirusowej zostały zaproponowane ekspertów z różnych grup, w tym DHHS i IAS-USA. Zalecają traktowanie wszystkich pacjentów, u których objawy występują ale i tych, którzy maja poziom CD4 poniżej 350 komórek w mm3. Analiza ostatnich danych na poparcie nawet wcześniejszego rozpoczęcia terapii obejmuje analizy grupy chorych po pewnym czasie. Mimo, że dane są niepełne, najnowsze badania wykazały, że ci, którzy rozpoczęli leczenie limfocytów CD4 powyżej 500 komórek w mm3 rzeczywiście byli mniej narażoni na śmierć niż osoby, którze nie rozpoczęły leczenia i u nich ilość komórek CD4 spadła do poniżej 500 komórek / mm 3. Ponadto, istnieje coraz więcej dowodów, że zachodzącej replikacjia wirusa, nawet w przypadku wystąpienia wysokich wskaźników komórek CD4 może być związana z uszkodzeniem mózgu, nerek, serca, a nawet wątroby.

Ryzyko związane z leczeniem tych krótko-i długoterminowych skutków ubocznych leków, opisanych w dalszej części, jak również możliwość, że wirus będzie odporny na leczenie, które mogą ograniczyć możliwości leczenia w przyszłości.
Ważnym powodem, że HIV się rozwija jest to, że u pacjenta nie udaje się prawidłowo po wyznaczonym leczeniu utrzymać stężenia, na przykład, nie stosując leków w odpowiednim czasie. Jeśli wirus pozostaje zauważalny w danym schemacie, odporność na końcu będzie się rozwijać. Rzeczywiście, z niektórych leków, odporność może rozwinąć się w ciągu kilku tygodni, na przykład z lamiwudyną (Epivir, 3TC), emtrycytabina (Emtriva, FTC) oraz leków w klasie analogicznej nonnucleoside odwrotnej transkryptazy (NNRTI), takich jak newirapinę (Viramune, NVP), delawirdynę (Rescriptor, DLV) i efawirenzu (Sustiva, EFV).

Tak więc, jeśli te leki są stosowane jako część kombinacji leków, które nie eliminuje wirusa do niewykrywalnego poziomu, obniżenie odporności na szybki rozwój i leczenie traci skuteczność. W przeciwieństwie do HIV staje się odporne na niektóre inne leki, takie jak zydowudyny (Retrovir, AZT), stawudyna (Zerit, D4T) oraz inhibitory proteazy (PI) w ciągu miesięcy. W rzeczywistości, dla niektórych PI, których skutki są większe, dając im w połączeniu z PI, rytonawir (Norvir, RTV) do opóźnienia ich przyswojenia przez organ, opór wydaje się być znacznie opóźniony. Leki te są bardziej szczegółowo omówione w dalszych częściach, ale ważne jest, aby pamiętać, że gdy rozwija się odporność na jeden lek, często prowadzi do oporności na inne leki związane z tzw oporności krzyżowej.