Zdrowie

Cukrzyca dotyka ponad 20 milionów Amerykanów. Ponad 40 milionów Amerykanów ma prediabetes (początek cukrzycy typu 2).
Istnieje wiele czynników ryzyka cukrzycy typu 2, w tym:
* Wiek powyżej 45 lat
* Rodzice, brat lub siostra są chorzy na cukrzycę
* Cukrzyca podczas ciąży lub urodzenie zbyt ciężkiego dziecka
* Choroby serca
* Wysoki poziom cholesterolu we krwi
* Otyłość
* Brak wystarczającej ilości ćwiczeń
* Upośledzona tolerancja glukozy
* Niektóre grupy etniczne (szczególnie afrykańskich Amerykanów, Indian, Azjatów, wysp Pacyfiku, Amerykanie i Hiszpanie)
Wysoki poziom glukozy we krwi może spowodować wiele problemów, w tym:
* Wizja Blurry
* Nadmierne pragnienie
* Zmęczenie
* Częste oddawanie moczu
* Głód
* Utrata masy ciała
Cukrzyca typu drugiego rozwija się powoli.
Objawy cukrzycy typu 1:
* Zmęczenie
* Zwiększone pragnienie
* Częstsze picie
* Nudności
* Wymioty
* Utrata masy ciała, pomimo zwiększonego apetytu
Cukrzyca typu pierwszego często objawia się nagle.
Objawy cukrzycy typu 2:
* Niewyraźne widzenie
* Zmęczenie
* Zwiększenie apetytu
* Zwiększone pragnienie
* Częstsze oddawanie moczu
Analiza moczu może być używana do poszukiwania glukozy i ciał ketonowych z podziału tłuszczu. Jednakże badanie moczu nie tylko pomagają zdiagnozować cukrzycę, należy wykonywać również inne badania.
Następujące badania krwi są stosowane do diagnozowania cukrzycy:
* Poziom glukozy we krwi na czczo – cukrzyca rozpoznawana jest, jeśli wskaźnik jest wyższy niż 126 mg / dl w dwóch przypadkach. Poziomie pomiędzy 100 a 126 mg / dL, określane są jako nieprawidłową glikemię na czczo lub prediabetes. Poziomy te są uważane za czynniki ryzyka cukrzycy typu 2 i  związaną z nią inych powikłań.
* Doustny test tolerancji glukozy – cukrzyca rozpoznawana jest gdy poziom glukozy jest wyższy niż 200 mg / dl po 2 godzinach. (Test ten stosowany jest w cukrzycy typu 2).

Insulina jest hormonem produkowanym przez trzustkę i jest niezbędna do kontroli ilości cukru we krwi. Cukrzyca może być spowodowana zbyt małym poziomem insuliny, odpornością na insulinę, lub oboma wyżej wymienionymi powodami..
Aby zrozumieć, cukrzycę, ważne jest, żeby najpierw zrozumieć normalny i prawidłowy proces, w którym żywność jest podzielona i przez organizm na  złoża energii. Kilka rzeczy dzieją się, gdy jedzenie jest trawione:
* Cukier o nazwie glukoza przenika do krwiobiegu. Glukoza jest źródłem energii dla organizmu.
* Trzustka jest odpowiedzialna za produkcję insuliny. Rolą insuliny jest przejście glukozy z krwi do mięśni, tłuszczu i komórek wątroby, gdzie może być stosowany jako paliwo energetyczne.
Osoby chore na cukrzycę mają wysokie stężenie cukru we krwi. To dlatego, że:
* Ich trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny
* Ich mięśnie, tłuszcze, komórki oraz wątroba nie reagują na insulinę zwykle
* Oba powyższe równocześnie
Istnieją trzy główne rodzaje cukrzycy:
* Cukrzyca typu 1 jest zwykle rozpoznawana w dzieciństwie. Wielu pacjentów zdiagnozowanych jest, kiedy są  już starsi niż 20 lat. W tej chorobie, organizm produkuje niewiele insuliny lub wcale. Codzienne zastrzyki insuliny są potrzebne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Dokładna przyczyna nie jest znana. Genetyka, wirusy i problemy autoimmunologiczne mogą odgrywać pewną rolę.
* Cukrzyca typu 2 jest znacznie bardziej powszechna niż pierwszy typ To sprawia, że najwięcej przypadków cukrzycy jest właśnie w grupie cukrzycy drugiej. Zwykle występuje w wieku dorosłym, ale młodzi ludzie są również coraz częściej chorzy. Trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny do utrzymania normalnego stężenia glukozy we krwi, często dlatego, że organizm nie reaguje na insulinę. Wiele osób z cukrzycą typu 2 nie wie że jest chora, chociaż jest to poważna choroba. Cukrzyca typu 2 jest coraz powszechniejsza ze względu na rosnącą otyłość i brak aktywności fizycznej.

Wytyczne dotyczące wykorzystania terapii przeciwwirusowej zostały opracowane i są aktualizowane na bieżąco przez ekspertów zebranych przez DHHS. Wytycznych DHHS są dostępne w internecie. Najnowsze wytyczne IAS-USA zostały opublikowane w „Journal of the American Medical Association (JAMA) w lecie 2008 roku.
Opcje leczenie przeciwwirusowego mają przede wszystkim zawarte połączenia dwóch nukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTI), często określane jako „nucs” i jeden PI, zwykle o małej dawki RTV, PI jest używany w małych dawkach w celu zwiększenia poziomu zasady PI, jest to tak zwane „wzmocnienie”. Alternatywne, preferowane opcje obejmują stosowanie dwóch NRTI z analogicznym nonnucleoside inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTI), te ostatnie często nazywane „non-nucs. NNRTI te kombinacje zazwyczaj są łatwiejsze do podjęcia niż PI zawierające kombinacje i na ogół mają różne skutki uboczne. Ostatnio NRTIs zostały połączone z raltegrawiru inhibitor integrazy (ISENTRESS, RAL) o bardzo dobrej tolerancji i duże skuteczności w zwalczaniu wirusa. To połączenie zostało zatwierdzone przez Food and Drug Administration jako inna opcja leczenia dla tych, którzy rozpoczynają terapię po raz pierwszy.
NRTIs blokuje enzymy i doprowadza do odwrotnej transkryptazy HIV komórki, która pozwala HIV do infekowania ludzkich komórek, zwłaszcza komórek T CD4 lub limfocytów. Odwrotna transkryptazy HIV prowadzą do konwersji materiału genetycznego, który jest RNA.W ten sposób zapobiega się i prowadzi  blokowanie odwrotnej transkryptazy HIV z przejęcia (zarażenia) komórek ludzkich.
Ogólnie, większość leków przeciwwirusowych stosowanych do walki z  HIV zawiera kręgosłup, co najmniej dwóch NRTIs. NRTIs zawierać ZDV, d4T, DDI, zalcytabiny (HIVID, DDC), 3TC, FKH, abakawir (Ziagen, ABC) lub TDF. NRTIs FTC i są bardzo 3TC i związków pokrewnych, chociaż dane są nieco ograniczone, większość ekspertów zgadza się, że prawdopodobnie mogą być używane zamiennie.

W większości przypadków występowania białaczki, nie ma w organiźmie zbyt wiele nieprawidłowych białych krwinek. Te komórki chorób białaczkowych wypierając normalne komórki krwi w szpiku kostnym i gromadzą się w węzłach chłonnych, wątrobi i śledzionie. To sprawia, że trudno się organizmowi sposobić do walki z różnymi infekcjami.

Obecność białych krwinek ma pomóc zwalczaniu i ograniczyć infekcje organizmu. Czerwone krwinki odpowiadają za dostarczenia tlenu do wszystkich części ciała. Ubytek płytek uniemożliwiają zatamowania krwawienia. Gdy komórki białaczkowe wypierają resztę normalnych komórek, krwi, organizm nie może normalnie pracować. Możesz łatwo dostawać krwotoku lub bardzo łatwo na ciele tworzą się sińce .
Chemioterapia lub promieniowania, które stosuje się w leczeniu innych nowotworów, takich jak rak piersi lub chłoniaka Hodgkina, może czasami powodować białaczkę po upływie miesięcy lub nawet lat. Jednak to występuje rzadko.
Wskaźniki przeżywania  są różne dla różnych rodzajów białaczki. 5-letnie przeżycie jest to spory odsetek osób, którzy jeszcze żyją, pięć lub więcej lat po wykryciu. Ale należy pamiętać, że każdy jest inny. Liczby te nie koniecznie są w stanie pokazać, co się wydarzy w twoim przypadku. Naukowcy nadal pracują żeby polepszyć wskaźnik przezywania dłużej niż5 lat.
* W przypadku ostrej białaczki szpikowej (AML), już od 5% do 10% dla starszych ludzi, którzy mają gorsze rodzaje AML lub tak wysokie, jak 75% młodych ludzi. Swoje przeżycia zależy od wieku, zdrowia ogólnego, oraz rodzaj AML.
* W przypadku przewlekłej białaczki limfatycznej (CLL), około 75%, w zależności od wieku, stanu zdrowia ogólnego
* Na przewlekłą białaczką szpikową (CML) u osób, które otrzymają przeszczep szpiku kostnego, ponad 70%. (Dotyczy to osób w wieku 50 lat lub młodszych, którzy są leczeni w pierwszym roku po rozpoznaniu. Przeszczepy nie są tak udane dla osób starszych lub dla ludzi, którzy mieli CML od ponad roku).
* W przypadku nowo rozpoznaną CML w osób przyjmujących imatinib (Gleevec), ponad 85% .